บทที่ 48 คุณปู่อย่างนั้นเหรอ

“เสี่ยวเฉิน นี่ปู่เอง เสี่ยวเฉินตัวน้อยจำปู่ไม่ได้แล้วอย่างนั้นเหรอ” เสียงพูดอันสั่นเครือดังออกมาจากปากเฒ่าฮานที่ย่อตัวลงนั่งต่อหน้าหลานชายตัวน้อย

เสี่ยวเฉินจับมือกับซูเหยาแน่นด้วยความตกใจ เมื่อเขาเห็นน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาของชายชรา เด็กน้อยผู้แสนบริสุทธิ์รู้สึกสงสารชายชราผู้นี้เป็นอย่างมาก

“คุณปู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ